Czy Cleo ma dzieci? Co wiadomo o jej życiu prywatnym

Jako Cleo od lat słyszę pytania o życie prywatne, a szczególnie często wraca temat macierzyństwa. Bardzo lubię dzieci i dobrze czuję się w ich towarzystwie. Od drugiej edycji programu „The Voice Kids” jestem trenerką i jurorką, więc szybko nawiązuję kontakt z uczestnikami. Chętnie żartuję, mam do siebie dystans, a przede wszystkim dbam o to, by czuli się przy mnie bezpiecznie. Myślę, że wyczuwają moją empatię.

Instynkt macierzyński może, moim zdaniem, obudzić się w każdej kobiecie, jednak decyzja o dziecku oznacza ogromną odpowiedzialność. Gdy zapytano mnie, czy planuję zostać mamą, odpowiedziałam: „Tego się nie da zaplanować”. Nie chcę podejmować tak ważnych decyzji pod presją ani robić niczego na siłę. Czasem zastanawiałam się, czy nie jest już za późno, ale wiem, że każda z nas ma własną drogę i tempo.

Miłość do dzieci zostawia przyszłość otwartą

Nie wykluczam, że kiedyś zostanę mamą, choć nie przesądzam, w jaki sposób. Mam w sobie dużo miłości, dlatego biorę pod uwagę adopcję, jeśli nie zostanę biologiczną mamą. To dla mnie ważny temat, ale wolę mówić o nim spokojnie i ogólnie, zamiast składać deklaracje dotyczące przyszłości. Wierzę, że decyzje o rodzinie powinny wynikać z gotowości, a nie z oczekiwań otoczenia.

Na co dzień chronię prywatność i rzadko opowiadam publicznie o związkach czy życiu domowym. Dlatego nie zdradzam też szczegółowego planu na macierzyństwo. Mogę jednak powiedzieć, że dzieci są mi bliskie, a kontakt z nimi daje mi wiele radości. Czy zostanę mamą? Dziś tego nie rozstrzygam, lecz zostawiam sobie przestrzeń, by życie samo przyniosło odpowiedź.

Życie uczuciowe Cleo: co wiadomo o jej partnerze i małżeństwie?

O życiu uczuciowym Cleo, czyli Joanny Klepko, wiadomo niewiele — i wygląda na to, że artystka świadomie chroni tę sferę. Choć od przełomowego hitu „My Słowianie” z 2013 roku pozostaje w centrum zainteresowania, konsekwentnie oddziela karierę od prywatności. Nie ujawnia, kim jest jej partner, a o miłości mówi ogólnie. W jednym z wywiadów zaznaczyła, że znajduje na nią miejsce w swoim życiu, jednak ukochany i dom tworzą jej prywatny azyl, z dala od show-biznesu.

Dostępne informacje wskazują, że Cleo nie ma męża i nigdy nie stanęła na ślubnym kobiercu. Nie potwierdziła też publicznie, czy obecnie jest w związku, dlatego doniesienia o konkretnym partnerze pozostają spekulacjami. Z humorem wspominała natomiast pierwsze miłosne rozczarowanie: chłopaka z zerówki, który trzymał ją za rękę i podarował jej pierścionek z gumy do żucia, a później zostawił dla innej. Jak żartowała, jej „ciężkie przeżycia” zaczęły się wyjątkowo wcześnie.

Najważniejsze informacje o podejściu Cleo do miłości i życia prywatnego:

• nie ujawnia tożsamości partnera ani szczegółów swoich związków;
• nie potwierdziła publicznie, czy obecnie jest w związku;
• nie ma męża i nie stanęła na ślubnym kobiercu;
• chroni prywatność i oddziela ją od kariery zawodowej.

Macierzyństwo bez presji: Cleo zostawia przyszłość otwartą

O rodzinie Cleo mówiła częściej niż o szczegółach swoich związków. Lubi dzieci i łatwo nawiązuje z nimi kontakt, między innymi dzięki empatii oraz dużemu dystansowi do siebie. Uważa instynkt macierzyński za naturalny, ale podkreśla, że rodzicielstwo wiąże się z ogromną odpowiedzialnością. Zapytana o własne plany, odpowiedziała krótko: „Tego się nie da zaplanować”. Przyznała również, że zastanawiała się, czy nie jest już za późno na taką decyzję, lecz nie chce działać pod presją ani robić niczego na siłę.

Cleo nie wyklucza, że kiedyś zostanie mamą, a jeśli nie będzie to możliwe biologicznie, rozważy adopcję. Ma w sobie dużo miłości, ale nie podaje konkretnych terminów ani planów. Na razie chroni życie rodzinne przed mediami, podobnie jak tożsamość partnera. Wśród jej najbliższych jest brat bliźniak Piotr, którego nazywa przyjacielem. Ich więź pokazuje, jak ważne są dla niej bliskie relacje, choć artystka rzadko o nich opowiada.

Brat bliźniak Cleo, Piotr — rodzeństwo z dwóch różnych światów

Przez lata wiele osób kojarzyło mnie przede wszystkim ze sceny jako Cleo, ale w domu zawsze byłam po prostu Joanną Klepko — siostrą Piotra. Mało kto wie, że mam brata bliźniaka, z którym łączy mnie więź sięgająca czasów, gdy byliśmy jeszcze pod sercem mamy. Piotr to dla mnie nie tylko brat, lecz także jeden z najbliższych przyjaciół.

Choć jesteśmy bliźniakami, od zawsze mieliśmy inne zainteresowania. Mnie ciągnęło do muzyki, słowa i artystycznych pomysłów, Piotr zaś miał ścisły umysł i szczególnie lubił matematykę. Pamiętam, jak pomagał mi rozwiązywać zadania, a ja wspierałam go w języku polskim. Dzięki temu każde z nas mogło zabłysnąć.

Różne pasje, jedna więź, która przetrwała każdą zmianę

Piotr Klepko związał zawodową drogę z logistyką, dlatego jego codzienność różni się od mojego życia wśród koncertów, nagrań i kamer. Mimo to łączą nas empatia, poczucie humoru oraz wspomnienia z dzieciństwa. Zanim pojawił się internet, wspólnie bawiliśmy się i graliśmy z rówieśnikami. Choć nie mieliśmy wiele, tamte chwile przyniosły nam mnóstwo cennych doświadczeń.

Często żartuję, że pochodzimy z dwóch różnych światów, a jednak świetnie się uzupełniamy. Piotr lubił matematykę i sklejał modele, ja zaś rozwijałam artystyczną stronę. Mimo różnic zawsze mogliśmy na siebie liczyć. Bycie bliźniaczką daje mi poczucie, że mam przy sobie przyjaciela na całe życie, choć nasze codzienne drogi stale się zmieniają.

Dzieciństwo Cleo przed erą internetu — wspomnienia wokalistki

Urodziłam się 25 czerwca 1983 roku w Szczecinie, jednak najważniejsze wspomnienia z dzieciństwa wiążę z warszawskim Ursynowem, dokąd przeprowadziła się moja rodzina. Żyliśmy wtedy bez internetu i smartfonów, więc nie zaglądaliśmy bez przerwy w ekrany. Najwięcej działo się między ludźmi — na podwórku, wśród rówieśników i podczas wspólnych zabaw.

Najmilej wspominam gry zespołowe i zabawy, które same i sami wymyślaliśmy. Rozwijały naszą kreatywność, uczyły współpracy, a przy tym dostarczały mnóstwa okazji do śmiechu. Choć nie miałam wiele, zyskałam coś cenniejszego: bliskie relacje, ważne doświadczenia i chwile, do których po latach wracam z ogromnym sentymentem. Wciąż przechowuję je w swoim prywatnym „portfolio wspomnień”.

Wspólne zabawy dawały nam wiele radości i pomagały rozwijać różne umiejętności:

• kreatywność,
• współpracę,
• poczucie humoru i radość ze wspólnego spędzania czasu.

Bliźniacza więź, która przetrwała próbę czasu

Ważną częścią mojego dzieciństwa był brat bliźniak, Piotr. Do dziś pozostaje nie tylko moim bratem, lecz także wspaniałym przyjacielem. Łączą nas empatia i poczucie humoru, choć zainteresowania mamy zupełnie różne: on ma umysł ścisły, a mnie od zawsze pociągały muzyka i sztuka. Pamiętam, jak pomagał mi rozwiązywać zadania matematyczne, a ja wspierałam go w języku polskim — całkiem udana wymiana!

Dziś widzę, jak wiele dało mi dzieciństwo bez pośpiechu i cyfrowego szumu. Spotykaliśmy się twarzą w twarz, graliśmy razem i rozmawialiśmy — na co dzień, bez specjalnego planowania. Teraz, gdy muzyka i występy zajmują sporą część mojego życia, z przyjemnością wracam myślami do tamtych prostych, pełnych ciepła chwil.